Bezimienny wiersz

JKM Pawłowi I,
wiersz niniejszy,
spisany piórem emu.

“Bezimienny wiersz”

Który byłby w stanie skruszyć mury,
by dać wszystkim powód do dumy,
całe tłumy też poruszyć,
i stare rany wszelkie zaszyć.

By zażegnać wszelkie spory,
byłby w stanie zjeść pudło kory,
By nie było tutaj wojen,
zarżnąć mógłby setkę saren,
byśmy byli z Niego dumni.

Mądry, wielki, ponad czasy,
ponad mury i podziały.

Sprawiedliwy ponad wszystko,
za nas wszedłby w to bagnisko.

By nam rządził po wsze czasy,
mądry, wielki, sprawiedliwy.

No to wyszło mi wierszysko,
teraz wszyscy, tutaj blisko,
bo bajeczka niedaleko…

Konrad II baron de Cubalibre